Os conservantes e o tipo de plástico empregado poden marcar a diferenza á hora de conseguir un ensilado de alta calidade. Ofrecemos algunhas recomendacións para mellorar o ensilado de herba.
Ofrecemos algunhas recomendacións para mellorar a calidade dos silos. «O ensilado de herba segue sendo o gran esquecido na produción de forraxe. O conservante e o plástico que empregamos poden marcar a diferenza para conseguir un silo moi bo, o que non só repercute na produción senón tamén no benestar do gando», explica José Manuel Rodríguez Medeiros, xefe de vendas e mercadotecnia de AIRA.
conservantes
No que respecta ao uso de conservantes, podemos atopar dous tipos segundo a súa función no silo. Por unha banda, están os conservantes que teñen como obxectivo baixar o pH do silo engadindo sales de ácidos orgánicos (fórmico, propiónico, láctico, etc.). Neste grupo inclúense solucións como as propostas por Delagro, entre elas Raysile.
Por outra banda, os conservantes tamén poden axudar a mellorar a calidade do ensilado. Para conseguilo, utilízanse preparados que incorporan bacterias do ácido láctico, que contribúen a un proceso de fermentación máis controlado, rápido e homoxéneo. «Estes conservantes pretenden iniciar a fermentación antes e de forma controlada, conseguindo así silos de maior calidade e reducindo as perdas», explica Medeiros. Para acadar este obxectivo, AIRA está a optar por produtos como Josilac e Delasil. Este tipo de produtos recoméndanse xeralmente para todo tipo de silos e para todas as condicións de herba.
É necesario coidar todo o proceso de ensilado para garantir uns resultados óptimos.
«O uso de conservantes non compensará as malas prácticas de ensilado; máis ben, están deseñados para mitigar certas condicións meteorolóxicas adversas que poden ocorrer durante a fabricación do ensilado», explica Rodríguez Medeiros. Todo o proceso de fabricación do ensilado debe ser coidadosamente monitorizado para garantir resultados óptimos.
Cubrir ben o silo
O plástico empregado para cubrir o silo de herba tamén pode marcar a diferenza á hora de conseguir un ensilado de alta calidade. O departamento de mercadotecnia de AIRA sinala que solucións como
O plástico central é a película Oxiprotec bicolor, que impide a entrada de osíxeno na forraxe para garantir unha fermentación anaeróbica axeitada. Tamén actúa como barreira de luz e calor. Isto proporciona un excelente illamento entre a masa forraxeira e o mundo exterior, creando un ambiente anaeróbico que permite unha conservación axeitada.
Este plástico combínase coa tecnoloxía Triotech, un plástico transparente e impermeable que se adhire á superficie da forraxe para garantir a ausencia de osíxeno, o principal inimigo da conservación do ensilado. «Colocar esta lámina entre a forraxe e o plástico exterior reduce as perdas e o risco de contaminación por toxinas, e aumenta a calidade do silo», afirma Rodríguez Medeiros. Ademais, ao estar este plástico adherido á forraxe, axuda a conservala mellor unha vez aberto o silo, ao evitar que o osíxeno entre a través da capa superior no silo.
Os conservantes e o tipo de plástico poden marcar a diferenza á hora de conseguir un ensilado de alta calidade.
Finalmente, colócase no silo o Silonet , a cuberta máis externa do ensilado. Trátase dunha malla de rafia que garante a protección do plástico para preservar o silo, evitando roturas e contaminación.
«Optar por esta tripla combinación ao cubrir o silo reduce os riscos e mellora a calidade do ensilado. Non obstante, débese ter o máximo coidado durante todo o proceso de ensilado para obter os mellores resultados», conclúe Medeiros.
